Mozaika

Budowle, a szczególnie ich wnętrza dekorowane są nie tylko obrazami, malowidłami, czy rzeźbami, ale również mozaikami. Są to obrazy i dekoracyjne wzory, ułożone z drobnych kolorowych kamieni, szkła lub ceramiki na odpowiednio przygotowanym podłożu. Technikę tworzenia mozaik stosowno już w starożytności. W starożytnej Grecji mozaiki obrazowały sceny mitologiczne, o kolorystyce czarno-białej z dodatkiem jasnej zieleni i czerwieni.

Starożytni Rzymianie podobnie jak Grecy ozdabiali mozaikami ściany wnętrz, chodniki i posadzki. Do dziś przetrwały mozaiki w Pompejach i Herkulanum. Mozaika nazwana „Sceną z Menandra” pochodzi z willi Cycerona w Pompejach. Zachowała się również mozaika posadzkowa znajdująca się w pierwotnie w sanktuarium bogini Izydy w Aleksandrii nazwana „Krajobraz Nilu” wykonana w latach 120-100 przed Chrystusem. Przedstawia ona krajobraz z lotu ptaka, zawiera ogromną ilość szczegółów, obrazuje rośliny, zwierzęta a także ludzi wykonujących codzienne czynności. Autor oddał również fakturę poszczególnych elementów, uzyskał efekty światła i cienia.

Sztukę tworzenia mozaik kontynuowano również we wczesnym chrześcijaństwie. Z tego okresu, czyli z III wieku pochodzi najstarsza znana mozaika chrześcijańska, przedstawiająca Chrystusa Słońce na rzymskiej kwadrydze. W tym czasie mozaikami zdobiono bazyliki, z których tworzono całe zespoły obrazów. Należy tu dzieło na łuku tęczowym bazyliki Santa Maria Maggiore w Rzymie, ukazujące sceny z życia Matki Bożej i dzieciństwa Chrystusa.

Do największego ośrodka, w którym znajduje się wiele zachowanych wczesno chrześcijańskich mozaik jest Rawenna. Kompozycje widnieją na sklepieniu w mauzoleum Galii Placydii i przyciągają swoim bogactwem kolorów, doskonałą formą i mnóstwem detali. Podobny charakter mają mozaiki z V wieku wypełniające kopułę w baptysterium Ortodoksów w Rawennie. Przedstawiają one między innymi apostołów i cztery ołtarze z otwartymi księgami Ewangelii.

Tagi dodane przez profesora Dudka do tego kulturalnego wpisu:, , , , .